Ama Meddle’ın birinci yüzü doğrudan doğruya ya huzura değğin iken ikinci yüzün tamamını kaplayan yirmi dört dakikalık epik “Echoes” daha bir yas doludur, cennetin yeniden kazanılabileceğine daha az inanmaktadır. Dağılan ve düş kırıklığına uğramış olan karşı-kültürün bir alegorisi olan “Echoes”, bir denizcinin durgun bir okyanusta çaresiz kaldığı Coleridge’in “Ancienl Mariner”inden çok şey almıştır. “Echoes”un orijinal adı “The Re turn of the Son of Nothing”di ve ağıtlı atmosferi her ne kadar bariz, bir şekilde kısmen Waters’ın babasını yitirdiği için hissettiği üzüntüden kaynaklansa da, aynı zamanda karşı-kültür dalgası gözden kaybolduktan sonra yaşanan daha kapsamlı bir mahrumiyet, yitirmişlik, sıfırı tüketmişlik duygusuyla da ilintilidir.

Şarkı süiti klavyelinin dalga dalga yayılan sesleri, blues gitarının iniltileri ve yorgun, aksak bir ritimle başlar. Waters kentsel yabancılaşma, 70′lerin başındaki Main Street’te bir sürgün olma duygusuyla gezinmek demek olan kendi gerçekliğine dönmeden önce mercandan katakomblar ve koyları olan bir okyanus Arkadyası hayalinde, keyifle ama marazi bir şekilde yaşar. Şarkı duraklar, sonra hayaletimsi bir hal alır ve bu sırada işlemden geçirilmiş gitarlar martılar ya da belki de akbabalar gibi çığlık atar. Bu ürkütücü aradan sonra şarkı toparlanır, sanki Waters tüm zorluklara rağmen yola devam etme isteğini canlandırmaya çalışıyor gibidir. Daha azına razı olma düşüncesine kendisini alıştıran Waters artık kendisine ninniler söyleyecek hiç kimsenin olmamasına yas tutar. “Echoes” iki çeşit nostaljik hüzünü bileştirir -biri yakın geçmişe (Aşk Yazı) duyulan özlemdir, öbürü ise rahim-edelic mutluluğa duyulan özlem. Karşı-kültürün yabancılaşmaya yer vermeyen yeni bir hayat inşa edebilecekmiş, oidipal kompleksi en masse
( Topyekûn) devirebilecekmiş göründüğü zamanlar geçip gitmiştir. Hippi cemaatinin atomize bir cemaat haline gelmesiyle gerçeklik ilkesinin kolektif olarak aşılması projesi yozlaşarak, gerçeklikten hayatı yadsıyan bir kaçışa dönüşmüştür. Psikedelianın Cennet Bahçesi büzülerek yalıtık ve çorak bir ıssız ada haline gelmiştir.

“Breast Milky” besleyip büyüten annenin sunduğu yitik cennetten kısa bir görüntü sunar. Bu şarkı, iniltili bir keman, slide guitar ve hiçbir sözcük kullanmayan melekvari bir dişi sesten oluşan yakıcı bir blues’dur. Hıristiyan mistikler tecrübelerini betimlerken genellikle meme emme ve “ruhsal süt” benzetmelerine başvururdu. “Breast Milky”, François de Sales’in mutlandırıcı “sükûnet duası’nı, “ruhun hâlâ emzikteki küçük bir çocuk gibi olduğu” yakarışını anımsatır. “Mother Fore” bölümünde ses ilk başta yumuşak ve müşfikken sonra ürkütücü bir kozmik ağıta dönüşen, dalga dalga kabararak ilerleyen bir koro haline gelir. “Funky Dung” yumuşak, yavaş bir blues olarak başlar, sonra anlamsız seslemler ve agulamalardan oluşan Dadacı sesçil şiire geçer; bebeksi konuşma operaya dönüştürülmüş gibidir. “Mind Your Throats Please” daha da gerileyerek topyekûn kromatik bir ses kargaşasına dalar. Bebeklikten başlayıp rahimden, yumurtadan, kromozomdan ve DNA sarmalından geçerek LSD yolculuğunun son durağı olan bilincin atom-altı “beyaz ışık” düzeyine kadar inmişiz gibidir.

Nihayet, “Remergence” bölümü gerçekliğe ve ayrıksı, hatları belirgin biçime bir geri dönüştür: Yitik ütopya için yas tutmakla birlikte durumu kabullenmiş, hüzünlü bir gitar boy gösterir. ”

Atom Heart Mother, Pink Floyd’ un pek bilinmeyen, popülerlikten uzak bir albümüdür. Tavsiye edilir.

Resimler :

Grubun ilk oluşumundan sonraki kayıtları ve çalışmaları psychedelic rock tarzından oldukça uzaktı. Ve grup o zamanlar ciddi anlamda dinlenen vede beğeni toplayan Jazz müziğini alt yapıları olarak benimsedi ve müziklerindeki bateri ve gitar alt yapılarını Jazz akorları üzerine kurdu ve başarı sağladı. Daha sonra kendilerini geliştirerek kendi müziklerini oluşturdular bunun ismi ne jazz nede psychedelic rock’tı bu dünyada ilk defa diğer müzik türlerinin üstüne çıkan üstün bir müzikti bu Pink Floyd gerçeğiydi. Bu gerçek bir efsanenin oluşumuydu o zamanlar tüm dünya pink floydu konuşuyordu. Müzik otoriteleri yorum bile yapamıyorlardı çünkü şaşırmışlardı vede ne yazacaklarını bilmiyorlardı çünkü müzik otoritelerinin bile bilgisi bu müziği yorumlayamıyordu. Hepsinin yapacağı tek birşey vardı kalemi kağıdı bırakıp bu üst düzey müzisyenlerin yağtığı müziği dinlemek. Grup “psychedelic rock” tarzları ve görselleri çok iyi kullandıkları konserler ile Londra yer altının en önemli gruplarından biri haline gelmişti.

1966′da ilk kez bir müzik şirketiyle anlaştılar. 1967′de Arnold Layne single’ı ile müzik dünyasına girdiler. 20. olan bu single’ı See Emily Play takip etti. Şarkı 6. olmuş ve grubu ünlü program “Top of the Pops”‘a çıkartmıştır. İlk albümleri The Piper at the Gates of Dawn bir şarkı dışında tamamen Barrett imzalıydı. Albüm İngiltere’de büyük bir başarı kazandı. Amerika’da albüm çok iyi satmasa da grup Jimi Hendrix ile beraber turneye çıkıp kendini tanıttı.

Kompleks bir sound’a sahip bu albümden sonra Syd Barrett ruh sağlığını gittikçe kaybediyordu. Stüdyolara katılmayan, konserlerde iyi performans göstermeyen Barrett’in yanında grup elemanlarının arkadaşı David Gilmour da gitara alındı. A Saucerful of Secrets grubun beş kişi ile yayınladığı tek albümdür. Ancak Barrett, sadece Jugband Blues adlı şarkıyı yazmış ve Remember A Day’de gitar çalmıştır. Sorunlarının artmasıyla sadece söz yazarı olarak grupla anlaşan Syd daha sonra gruptan ayrılmıştır.

Yeni Pink Floyd, grubun beyni Barrett’ten sonra kendilerini bulmak için stüdyoda uzun zaman geçiriyordu. Grup zaman zaman Careful With That Axe, Eugene gibi uzun ve deneysel şarkılar üzerinde çalışıyorlardı. Vokalleri ise Waters, Gilmour ve Wright üçlüsü değişerek yapıyorlardı. Grup 1969′da More filminin soundtrack’ini yaptılar. Albümde daha önceden yaptıkları bestelerin yanında film için özel besteler yaptılar.

Pink Floyd 1969′da ilk iki LP’lik albümleri Ummagummayı çıkarmışlardı. İlk LP’si 4 tane canlı performanstan ikinci LP ise grubun solo çalışmalarından oluşmuştu. İkinci CD’de bulunan solo şarkılardaki psychedelic özellikler hem dinleyiciler hem de eleştirmenler tarafından çok başarılı bulunmuştu.

1970′de Atom Heart Mother yayınlandı. Grup albümün ilk şarkısını 23 dakikalık bir beste olan “Atom Heart Mother”ı bir orkestrayla kaydederek olmuşturmuştu. Grubun üç elemanının da solo eserleri ve bir tane daha deneysel parçadan oluşan albüm Floyd’un o dönem en çok satan albümü olmuştu. Grup üyeleri daha sonra bu albümü beğenmemiş olsalar bile deneyselliği, ses efektleriyle Pink Floyd ile bütünleşecek elementlerin bulunduğu ilk albüm olmuştu. Floyd albümün başarısıyla ilk Amerika turnelerine çıkmıştı.

Grup 1971′de ilk dönemlerini anlatan Relics albümünü çıkardı ve Zabriskie Point albümüne şarkılar verdi. Aynı yıl içinde bulunan “Echoes” parçasıyla dikkat çeken Meddle yayınlandı. Ses efektlerin daha da dikkat çektiği albüm, grup tarafından da grupça çalıştıkları ilk albüm olarak görülmüştü. Albüm İngiltere listelerinde 3 numaraya kadar çıktı.

1972′de çıkan Obscured By Clouds, “La Vallee” adlı filmin film müziğiydi. Albüm bir önceki Meddle’a göre daha sade olmasıyla dikkat çekiyordu. Albüm eleştirmenler tarafından çok beğenilmese de ilk kez Amerika listelerine ilk 50′den giriyordu. Free Four şarkısı ise Amerika’da bir hit haline geldi. Şarkı daha sonra çok konu olacak Roger Waters’ın babasıyla ilgiliydi. Albüm Waters gruptan ayrılana dek David Gilmour’un son yazdığı sözleri içeriyordu.

1973 yılında çıkardıkları Dark Side Of The Moon adlı albüm 40 milyondan fazla satarak dünyanın en çok satan rock albümü olmuştur. Bu albümle beraber grubun basçısı Waters’ın grupta egemenliği daha ön plana çıkmıştır. 1969′dan beri İngiltere’de single yayınlamayan Pink Floyd bu albümden Money şarkısını yayınlamış ve bir numaraya oturmuştur.

Albüm diğer Pink Floyd albümlerine göre büyük farklılıklar içeriyordu. Saksofon kullanımı ve Wright’ın piyano stili bazı parçalara bir caz havası katıyordu. Albümde bayan vokalistler yer alıyordu. Grup elemanları arkadaşlarıyla günlük hayatın sorunlarını tartışmış ve bu kaydettikleri ses kayıtlarını albümde kullanmıştı. Şarkıların da her biri arı bir konuya odaklansa da albüm bir konsept olarak insan hayatını temel alıyordu.

Albümün başarısı A Nice Pair (İlk iki albümün birlikte olduğu bir toplama), Syd Barrett (Barrett’in iki albümünün beraber olduğu bir toplama) ve Pink Floyd: Pompeii Konseri gibi materyallerin yayınlanmasına neden oldu. Bu toplamalar Pink Floyd‘un ilk dönemlerini de yeni dinleyicilere daha yakından tanıttı.

1975′te Wish You Were Here piyasaya çıktı. Albümde yer alan Shine On You Crazy Diamond ve Wish You Were Here Barrett’ın anısına yapılmıştır. “Shine On You Crazy Diamond” içnideki slide guitar ve psychedelic havayla Barrett günlerine bir gönderme yapıyordu. Şarkının sonunda Rick Wright See Emily Play’den bir bölüm çalıyordu. Diğer şarkılar ise müzik endüstrisine karşı bir eleştiriydi.

Albüm kayıtları sırasında Syd Barrett stüdyoyu ziyaret etmişti ancak grup elemanları fiziksel olarak değişmiş Syd Barrett’i tanımamışlar, tanıyınca da gözyaşlarına boğulmuşlardı. Ona besteledikleri şarkıları dinletmişlerdi ve daha sonra Barrett stüdyodan ayrılmıştı. Bu grubun Barrett’i son kez gördüğü andı.

Bu albümden sonra Pink Floyd çalışmalarına iki yıl ara verdi. 1977′ de yine bir Harvest yapımı olan Animals’ı piyasaya çıkardılar. George Orwell’in ünlü eseri Hayvan Çiftliği’ne nazireten, çeşitli kişilik yapılarının birer hayvan olarak sembolize edildiği albüm oldukça ilgi çekti. Bir Gilmour / Waters şarkısı dışında her şarkı Roger Waters’a aitti. Aynı yıl haziran ayında bir ABD turu yaptılar. Turnede albüm kapağında da kullandıkları büykü domuz da konserlere çıkıyordu.

Turnede bir hayranıyla kavga eden Roger Waters kafasında seyirciyle kendisinin arasına bir duvar örme düşüncesini yaratmıştı. Daha sonra konsepti geliştirerek bir insanın tüm insanlara karşı olması olarak büyütmüştü. Animals’ ın ardından 1979 yılında piyasaya çıkan The Wall bu konuları işleyen Pink Floyd’un bir diğer önemli albümüdür. Bu albümde “Pink” adındaki bir karakterin doğumundan itibaren olan süreç incelenmiş, savaş, babaya duyulan hasret, eğitim sistemi, aldatma gibi konular işlenmiştir. Aynı ismi taşıyan bir filmi de vardır.

Albümün kayıtları sırasında Waters egemenliği eline almıştı. Albümde olması gerekenler yüzünden grup elemanlarıyla kavga ediyordu. Özellikle albümde Rick Wright’ın katkısı çok azdır. Tüm bu kavgalara rağmen Another Brick In The Wall (Part 2) ve Comfortably Numb gibi şarkılar büyük başarı kazanmıştı. Albüm kayıtları sonrası Wright gruptan ayrılmış ancak konserlerde bir turne müzisyeni olarak çalmıştır.

1983′te, The Wall’dan artan parçalar ile yapılan The Final Cut, aynı zamanda grubun bir kriz içerisinde olduğunun açık göstergesi olmuştur. Roger Waters’ın, Richard Wright‘ın albümde çalmasına izin vermemesi ve Nick Mason’ın albümdeki bazı parçalarda çalmasını istemeyişi sonucu kavgalar yaşanmış, David Gilmour da sadece tek parça seslendirmiştir. Gilmour, Waters’a albüm için besteler yapabilmesi için albümü geç yayınlamasını teklif etmiş ancak Waters bunu kabul etmemiştir.

Albüm savaş karşıtı bir albümdü ve bir çok yönden The Wall albümünü hatırlatıyordu. Albüm eleştirmenler tarafından beğenilse de diğer Pink Floyd albümleri kadar iyi bir satış başarısı kazanamadı. Albümün turnesi de yapılmadı ve grup elemanları solo çalışmalar için Pink Floyd’dan bir süre uzak kaldılar. Bir süre sonra Roger Waters ile David Gilmour arasındaki anlaşmazlık sonucu Roger Waters grubu dağıttığını açıkladı. Ancak David Gilmour Pink Floyd adını devam ettirmek istedi ve davayı kazandı.

1983′ten sonra 1994′e kadar grup elemanlarının solo albümleri yayınlamakla beraber, 1987 yılında Roger Waters olmadan yaptıkları ilk albüm olan A Momentary Lapse of Reason piyasaya çıktı. Ancak Roger Waters’ın grubu dava edeceği yönündeki tehditleri sonucu, albümde Pink Floyd adı altında sadece David Gilmour ve Nick Mason çalmış, Richard Wright ise albümde çalan diğer sanatçılar arasında gösterilmiştir. Albümde dışarıdan bestecilerle beraberle çalışılmış ve grup bu yüzden eleştirilmişti.

Grup 1992′deki La Carrera Panamericana filmi için Dark Side of the Moondan bu yana ilk kez beraber beste yaptılar. 1994′te David Gilmour, Wright ve Mason The Division Bell albümünü yayınladılar. Bu albüm çıkışından iki hafta sonra ABD‘ de 1. sıraya yükseldi. Şarkı sözlerinin çoğunu Gilmour kzı arkadaşı Polly Samson ile yazmıştı. Pink Floyd aynı yıl içinde iki CD‘den oluşan P•U•L•S•E adlı konser albümünü çıkardı. 1995′te ise “Marooned” ile tek Grammy ödüllerini kazandılar.

Grup 1996′da “Rock ‘N Roll Hall of Fame”e girmeye hak kazandı Törende Roger Waters bulunmadı. 2000′de Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81 konser albümü ve 2001′de best of Echoes yayınlandı. 2003′te Dark Side of the Moon yeniden yayınlandı. 2004′te ise Nick Mason “Inside Out” isimli Pink Floyd kitabını yazdı.

Gilmour, Mason ve Wright 2003′te ölen menejerleri Steve O’Rourke için birleşip “Fat Old Sun” ve “The Great Gig In The Sky”‘ı cenazede çaldılar. 1981 yılındaki Earls Court (Londra) konserinin ardindan bir daha sahnede birlikte görülmeyen grubun orijinal kadrosu ise 2 Temmuz 2005 tarihinde Londra Hyde Park‘ta düzenlenen Live 8 yardım konserlerinde bir araya geldi ve “Breathe”, “Money”, “Wish You Were Here” ve “Comfortably Numb” parçalarını canlı olarak çaldı.

Grup 2005′te “İngiltere Hall of Fame”e girmeye hak kazandı. Gilmour ve Mason orada bulundu. Wright ameliyat olduğu için katılamazken, Roger Waters Roma’da olduğu için videosuyla törene katıldı.

Grup kurucularından Syd Barrett, 7 Temmuz 2006′da hayatını kaybetmiştir. 2007′de ise onu anma konserinde Roger Waters sahne almıştır, konserin sonunda ise sürpriz olarak Gilmour, Mason, Wright Arnold Layne’i çalmışlardır. Gecenin son şarkısında tüm konuklar beraber “Bike”ı söylemişlerdir ancak Roger Waters, diğer Floyd üyeleriyle sahneye çıkmamıştır.

Diskografi

Stüdyo Albümleri

• The Piper at the Gates of Dawn (1967)
• A Saucerful of Secrets (1968)
• Ummagumma (1969)
• Atom Heart Mother (1970)
• Meddle (1971)
• Dark Side Of The Moon (1973)
• Wish You Were Here (1975)
• Animals (1977)
• The Wall (1979)
• The Final Cut (1983)
• A Momentary Lapse of Reason (1987)
• The Division Bell (1994)

Single’lar

• Arnold Layne / Candy and a Currant Bun (1967)
• Flaming / The Gnome (1967)
• See Emily Play / The Scarecrow (1967)
• Apples and Oranges / Paintbox (1967)
• It Would Be So Nice / Julia Dream (1968)
• Let There Be More Light / Remember A Day (1968)
• Point Me At The Sky / Careful With That Axe, Eugene (1968)
• The Nile Song / Ibiza Bar (1969)
• One Of These Days / Fearless (Japonya versiyonunda Seamus) (1971)
• Free Four / Stay (İtalya versiyonunda The Gold It’s In The…) (1972)
• Money / Any Colour You Like (1973)
• Time / Us and Them (1973)
• Have A Cigar / Shine On You Crazy Diamond Part 1 (Amerika ve Japonya versiyonunda Welcome To The Machine) (1975)
• Another Brick In The Wall (Part 2) / One Of My Turns (1979)
• Comfortably Numb / Hey You (1980)
• Run Like Hell / Don’t Leave Me Now (Bazı versiyonlarda Comfortably Numb) (1980)
• Money (1981 versiyonu) / Let There Be More Light (1981)
• When The Tigers Broke Free / Bring The Boys Back Home (1982)
• Not Now John / The Hero’s Return (Part 1 & 2) (1983)
• Learning to Fly / One Slip / Terminal Frost / Terminal Frost (DYOL versiyon)(Amerika versiyonunda “One Slip” yok) (1987)
• On The Turning Away / Run Like Hell (Konser) (Bazı versiyonlarda üçüncü şarkı On The Turning Away (Konser)) (1987)
• The Dogs of War / The Dogs of War (Konser) / On The Turning Away (Konser) (1987)
• One Slip / Terminal Frost / The Dogs of War (Konser) (1988)
• Take It Back / Astronomy Domine (Konser) / Take It Back (Kısa Versiyon) (1994)
• High Hopes / Keep Talking / One Of These Days (Konser) (Fransa versiyonunda Marooned) (1994)
• Keep Talking (1994)
• Lost for Words (1994)
• Coming Back To Life (1995)
• What Do You Want From Me (1995)
• Wish You Were Here / Coming Back To Life (Konser) / Keep Talking (Konser) (1995)

Film müzikleri

• Music From the Film More (1969)
• Zabriskie Point (Soundtrack Album) (1970)
• Obscured By Clouds (1972)
• London ‘66-’67 (1995)

Toplamalar

• Relics (1971)
• A Nice Pair (1973)
• Masters of Rock (1974)
• A Collection of Great Dance Songs (1981)
• Works (1983)
• Shine On (1992)
• 1967: The First Three Single (1997)
• Echoes (2001)

Konser albümleri

• Ummagumma (1969)
• Delicate Sound of Thunder (1988)
• P•U•L•S•E (1995)
• Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81 (2000)

Filmler

• Tonite Let’s All Make Love in London (1967)
• Pink Floyd: Pompeii Konseri (1972)
• Pink Floyd: Duvar (1982)
• Delicate Sound of Thunder (1989)
• La Carrera Panamericana (1992)
• P•U•L•S•E (1995)
• Pink Floyd – The Making of The Dark Side of the Moon (2003)
• The Pink Floyd and Syd Barrett Story (2003)