KaosKenti - Toplumsalın Kötülük Meleği » Şiirlerimiz

Sen Şimdi Kendini İntihar Et, Ben Ölmekten Güleyim

baha — Fri, 28 Aug 2009 17:54:41 +0000

Mezarlıktan toplanmış karanfiller
Kendinden geçmiş kavram naifliğinde
Ya satar lanetleniriz
Ya da kalır elimizde

Gök gürülder kentin omuzlarından
Adam başına korku yüz desibel
Kutsal refleks dillerde
Herkes önce şaman, sonra müslüman.

İmam da.

Perhizdeyim, papaz da
Diyetteyim, gittim Kore’ye.
Rejimdeyim, Cumhuriyet bir gazetedir.
Zayıfladım, ağızlara laik.

Minimalistim;
Salyangoz kubbesinde semaya eriyorum
Pornografiğim;
Evrenin karnını yardım kaktüs dilimle
Çıldırmış karadeliklerle geliyorum

Sempatik değil ama sempatizanım;
Giderim Komünist mitinglere

-Baba komünist ne demek?
-Eee..Böyle.. yani Allah’sız gibi bişey yavrum
-Baba Allah ne demek?
-Çok kolay, söyleyeyim…

Sen şimdi kendini intihar et
Ben ölmekten güleyim.

Baha Öztop

Sürüngen Ruhumun Senfonik Anarşistidir Jim Morrison

baha — Fri, 28 Aug 2009 17:52:08 +0000

…..
‘ Ve ölmeye çalıştığımız gecelerin sonu ‘

LSD viyadüklerinden düştüğüm gecenin rahminde
Sentetik rüyalarımın sayfalarında çoğalttım devrik cümlelerini
Ruhumun nevrotik girdaplarında inşa ettiğim duvarların

Çavdar tohumlarıyla yükseldi dijital meydanlarda

Kısır algılarımın dölyatağına hoşgeldin ey paslı gece

Prematüre düşlerimde büyütemeden halüsinatif kurgularını
Barbar nidalarınla sarsıldı ruhuma komşu bedenler
Algımın gönderine çektiğim histerik senfoni
Şehvetli bir semazen gibi başımı döndürmekte

Baha Öztop


	
	
	
		15-the_doors-love_street.mp3
		
		
			
			
			
		
		
			0:00 / 0:00
			Download



80 Panayırında Güldüren Aynalar III
baha — Fri, 28 Aug 2009 17:46:34 +0000
Cunta gibi faşistsin sevgilim
Geldiğinde nutkum tutulur

Sesim çıkmaz,sokağa çıkamam

Aklımın kitapevleri kapanır

Cümle kuramam
Gittiğinde ağzımda elektrik tadı

Atomlarımı düzenlerim yeniden
Baha Öztop



Kentin Çarmıhına Gersinler Adımızı
baha — Fri, 28 Aug 2009 17:45:52 +0000
Naif bir dokunuştur bordo rengi geçmişin mirasyedisi

Yazdıklarımı doğrularcasına kadife saatler ölüm döşeğinde

Ah dişlerinin şizofren gıcırtısı alır başımı kaleasına diker

Şarkı bu, çekinme

Beni öptüğünde cennet iç çeker
Sesimin titrekliği sanma kaygımdan

Racon gereği uzattığım sağ yanağım öldürüyor beni

Al köpek dişimi dolaştır biraz, kuduracak yoksa

Kaygı dediğimi hoşaf eyledim adını kayısı koydum

Hadi gel rengi kayısıya çalsın, içelim erkekliğimi
Gel git lerde yükselsin suyumuzun tuzu

İçip içip kendimize gidelim

Kentin çarmıhına gersinler adımızı

Molotof kokteyline votka kattım sevgilim

Kafayı bulup bulup patlatıcaz ar damarımızı
Baha Öztop




	
	
	
		Pink-Floyd-Is-There-Anyone-Out-There.mp3
		
		
			
			
			
		
		
			0:00 / 0:00
			Download
			
		
	
	









Amin
baha — Fri, 28 Aug 2009 17:43:13 +0000
Sevgili Rabbim,
Şiir deniyorum şu sıralar.

Bedenime oturanı giyinip

Nerede bir ruh var hastalıklı

Oraya kırıyorum dümenimi.
Yani Tanrım,
Münzevi şifacılar gibiyim;

Mardin’ den Sümela’ ya tur kaldırıyorum.

Aziz Vasili anarşistliğine soyunup

Ruhani buhran geçiriyorum.
Bundan sebep Allahım,
Velisiz bir öğrenci psikolojisinde ele alıp

Diploma sahtekarlığında affet beni.

Havaya savuracağım bir kepim olsun

Bir de Batman pelerinim
Sahi Rabbim…
Velim olur musun?
Baha Öztop



Cehennemin Sorgu Melekleriyle Flört – Perde Beş -
baha — Fri, 28 Aug 2009 17:40:55 +0000
Zorba sözcüklerin madalyonum olur (göğsümde mezar taşları)
Göçebe küllerinin nefsinde şimdi doğur beni

Rahmine girmeden henüz ceninlerin kutsallığı

Şizoidliğinden soyun ki çıplaklığın Havva’ yı kıskandırsın

Üzümünden şarap yapsın iblis, ilk içen ben olayım

Gövdelerimiz körüklesin günahlarımızın ateşini

Kazancıbaşına sağ omzumu verdim sevgilim

En son yakacak ikimizi
Baha Öztop




	
	
	
		03-The-Lemon-Song.mp3
		
		
			
			
			
		
		
			0:00 / 0:00
			Download
			
		
	
	









İstanbul Film Festivali
baha — Fri, 28 Aug 2009 17:38:44 +0000
Matine
Geçmişin hatrına söz verdi İsa, koş yer kap!

Üç güne inecekmiş gözkapaklarıma.

Bu yüzden son kez sinemaya gitsek,

Sen sussan, konuşmasan ve mümkünse gülmesek

Issız ada oynasa alt yazısız

Ve çıkışta Cuma yerine Robinson’ a gitsek
Suare
İstiklal’ e gitsek ki milletimindir ancak!

Az kitapevi, çokca sahaf

Ardından soluğu Mescid-i Asma da alıp

Biraz midye, biraz bira

Paramız yettiği kadar kültür

Yettiği kadar kafa
Gala
İşte geldi hesap, bu son;

Bir Adem bir Havva yemişiz -müebbet!

En az kabullenmek kadar soytarılıktır inkar

Hatıra olarak alsak, bu son adisyon

Soldan geriye üç günü saysak

Perşembe, Cuma, Robinson.
Baha Öztop



80 Panayırında Güldüren Aynalar
baha — Thu, 04 Dec 2008 16:45:17 +0000
Zorba sarmaşıkların hüküm sürdüğü ormanda

Yaşlı ağaçlara imrenen mazoist sürgünler

Kuluçkaya yatmış ikindi vakitlerinde

Gümüş oksit makaslarla budadılar arya seslerini

Zorba bir romandır, yazarı Kazancakis
Beyazıt sahaflarında çay içelim

Kuşluk vaktinde sosyalist manifestoları dinler

Ergenlik sivilcelerimizle gurur duyarız

Akşamları da sen sağ ben selamet

Türk, övün, çalış, güven

Kafam bassa belki global düşünücem

Hatta hem global hem de küresel düşünüp

İkisini birden sindirip miğde asitlerimle

Gastritten ülsere terfi edicem

Savaşa karşıyım ama askerliğimi yaptım tabiiki
Eğreti fikirlerim olmadı hiç

Hep dik durdum bir korkuluk gibi

Konservatif yapılara fobim var da

Neden korkarım uçaktan bilmem

Muhafazakar partilere oy moy vermem



Keşişleme
baha — Sat, 29 Nov 2008 10:04:06 +0000
Semenderleri taş işçisi olan kentin
Alev almış dalgaları üstünde
Kurşuni bir tokattır poyraza vurulan
Sığırcık sürüsü ile
Gür ve boğuk bir şiir patlar
Ben neden diye düşünmem hiç
Kara barut çilingirdir
Arduvaz kapılı fikrime



Tamamlanmış Bir Kozanın İçindeki Yitik
baha — Mon, 24 Nov 2008 09:00:30 +0000





boşuna özgür bırakıyorum içimdeki didaktik aforizmayı,

boşuna devşirme deyimlerle beslediğim satırlar var

herşeyin dupduru olan tarafından nedense bakamıyorum

dümdüz yazamıyorum hiçbirşeyi

içimde kaybolan birşey var..
ne diyorlar buna?

nasıl diyorlar.. kaybolmuşlukmu?
henüz sesi olmayan bir kelimenin ağusunda

semaya duran mevsimler gibi beklediğim o ucuz şarap kokusu

nihayet kızıl bir akşamında istanbulun

içimdeki anasona karışırken

ben taşranın nabzına düşen bir barut parçası gibi

düşüyorum senin içine..
dokunacakmısın bana..

sakın ha!

içinde patlayan bir nevrotik atom nedir bilmezsin sen..

dokunduğun anda çalmaya başlayan saatlerle irkilmeyi..


 



Serkan Taşçı